The Final Sacrifice

Oh -----

Oh -----

You're my only god.

Oh -----

Oh -----

You're my only firl.

I follow you now.

I'll follow you down

To a dirty black room

Where the air is gone.

I'll lie down on the table

And I'll wait for you

To step inside me now.

Step inside me now.

Come on

Come on in.

Oh ----- -----,

You're my only

My only God.

If I drink your blood

I will be like you.

the sound

ξεκινάω από την κορυφή του κρανίουσου

κατεβαίνω αργά και αγγίζω το πτερύγιο του δεξιούσου αυτιού

πρώτα τα αυτιάσου είχα ερωτευτεί

πολύ σύντομα τίποτα πάνωσου δεν τη γλίτωσε

το δάχτυλόμου σαν νυχτοβάτης περπατά αργά-αργά όλη την επιφάνεια

του δεξιούσου αυτιού και ψάχνει την τρύπατου

εκεί μέσα ζουν οι ήχοιμας

επιθυμεί να χωθεί στη τρύπασου

εκεί που φυλάγονται όλοι οι ήχοιμας

διατηρώ τα νύχιαμου πάντοτε κοντά ώστε να μη

θέσω σε κίνδυνο καμιά τρύπαμας

χώνω το δάχτυλόμου στο αυτίσου με απρόσεκτο έρωτα

ο έρωτας πάντα απρόσεκτος είναι

μην ακούς τους ακαύλωτους

και τις τύπισσες που μετρούν από μέσατους μέχρι το δέκα

πριν κάνουν οτιδήποτε

που επίτηδες δεν ξυρίζουν τα μπούτιατους

ώστε να έχουν άλλοθι να μη πηδηχτούν στο πρώτο ραντεβού

μη τυχόν τις χαρακτηρίσουν εύκολες

που αφήνουν να περάσει ώρα πριν απαντήσουν στο μήνυμα

μη τυχόν φανεί ότι περίμεναν όλημέρα

που το κούνημα της ουράςτους δεν το μοιράζονται με κανέναν

μη τυχόν τις χαρακτηρίσουν βλαμμένες

που δεν γαμιούνται όταν έχουν περίοδο γιατί νιώθουν βρώμικες

που πάνω απόλα η αξιοπρέπειάτους

θέλω να πάει όσο πιο βαθιά γίνεται

να νιώσω τη ζέστη και την υγρασία του εγκεφάλουσου

άραγε με θέλεις όσο εγώ εσένα καθαρματένιο αρχίδι

αντιδράς με μια κίνηση προς τα αριστερά

το ξεχώνω και ψηλαφώ κυκλικά τον λοβόσου για ανακούφιση

είναι τρυφερός και απαλός

ανασαίνω στο αυτίσου και η γλώσσαμου

χαϊδεύει τον λοβόσου

χώνω ολόκληρο το αυτί μες στο στόμαμου και ρουφάω

αχόρταγα τις μουσικέςσου όλες

όσες τρύπωσαν καταλάθος όταν ήσουν παιδί

όσες διάλεξες να βάλεις μεγαλώνοντας

όσες σε μάτωσαν και σε διέλυσαν

όσες σε έκαναν να ερωτευτείς και να μισήσεις

και να μαλακιστείς και να μαστουρώσεις

όσες μέφεραν κοντάσου

και ακούω

πλιτς πλιτς από δάκρυα

πλιτς πλιτς από ιδρώτα

πλιτς πλιτς από σάλια

πλιτς πλιτς από χυσίματα

πόρτες που ανοίγουν πόρτες που κλείνουν

βήματα παπουτσωμένα ή ξυπόλητα

στα πλακάκια στον μουσαμά στην άμμο

λέξεις αλήθειες και λέξεις ψέμματα

μοιρασμένες αυταπάτες με ξύλινες καλύβες

και τόξα και βέλη και ελάφια και τζάκια και τριγωνικές

οροφές και ποτάμια και κύματα και λειψές βόλτες στη σαλονικούλαμου

και λάμα και αλπακά και κρι κρι και βουνά που καθρεφτίζονται

σε λίμνες και τσίπουρο με κρίταμο και αλμυρά φιλιά 

και here be dragons και ντεμαράζ και πετροκέρασα

κομμένες ανάσες και κοτόπουλο με χυλοπίτες

και κουραδένιους ποσειδώνες και στροφές με τρίτη και άγχος

και μπουκαλάκι φάντα με τσίπουρο και διπλά χτυπήματα στο καπό για αντίο και απειροαμέτρητοι στεναγμοί

παντού οι ήχοιμας

παντού οι μουσικέςμας

παντού εμείς

πουθενά εγώ

πουθενά εσύ

- είμαι βλαμμένη

- το ξέρω μωρόμου, γι αυτό σαγαπάω

- μα είμαι η πιο βλαμμένη βλαμμένη

- όποιος τολμήσει να σε πειράξει θα του σπάσω το μαλλί

γαμώ την καράφλασου αρχίδι

 

μέσαμου

ΣΗΜΕΡΑ ΣΥΝΕΒΗ Η ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΚΗΝΗ:

στεκόμασταν στο πίσω παράθυρο και κοι-

τάζαμε την πάνω πόλη και δεν μιλούσαμε.

Ξαφνικά ο Πεισίστρατος είπε αλλάζοντας

τη φωνή του κι ήταν σαν να μπήκε ξαφ-

νικά ένας ξένος στο δωμάτιο και είπε:

Εδιζησάμην εμεωυτόν.

Στράφηκε και μ' αγκάλιασε με βία και

μου είπε λαχανιάζοντας , με κλειστά μάτια.

- Δε μπορείς να καταλάβεις, σ' αγαπώ.

Αγαπώ εσένα και τον θάνατο. Σε μπερ-

δεύω με τον θάνατο, δε ξέρω γιατί. Όμως

μπορεί να μην είναι ο θάνατος ο ίδιος, να

είναι μονάχα μια προσδοκία ταξιδιού μαζί

σου. Μπορεί κι εσύ να μην είσαι ο ίδιος: σ'

έχω ξαναπλάσει, είσαι πλάσμα μου, σε κά-

νω ό,τι θέλω, είσαι όλος στοργή και κατά-

φαση. Κάθομαι κι ονειρεύομαι ολόκληρες

ώρες εμάς τους δυο - κι αυτή τη προσδοκία

που σου λέω. Καμμιά φορά μου φαίνεται

σαν θάνατος.Είναι μια μουσική που όσο

πάει δυναμώνει, σε ξεκουφαίνει κι ύστερα

σταματάει απότομα.

Άνοιξε τα μάτια του, ένα πελώριο σε-

λάγισμα φώτισε τις σκοτεινές του κόγχες.

Ανάσαινε γρήγορα κι άργησε να συνεχίσει

- αυτή τη φορά ο τόνος του ήταν άγριος.

- Εσένα σε μισώ. Εσένα που με κοιτάζεις έκ-

πληχτα. Και ξένα. Και ξένα.

Ξεμάκρυνε από κοντά μου.

- Τί φαντάζεσαι πως θέλω να πω; ρώτησε

με ειρωνεία.

- Δεν ξέρω.

Χαμογέλασε με δυσκολία και απάγγειλε.

- Μακρυά, μέσα σε σκιές, υπάρχει μια παρθένα

οδός ,που περιμένει το ίχνος μου.

Η ματιά του είχε μια παράκληση που γρήγορα

άλλαξε κι έγινε θλίψη.

- Δεν είμαι καλά, είπε.

shhhhhh

When silence falls

And light remains

And time is born

Beneath the sun

I'll hide your name.

Inside a word

And paint your eyes

With false perception

And I feel your mind

In everything

And every breath

Destroys a sound.

And I will follow

A false sensation.

And I'll always believe.

Your blood promise

And every breath.

I stole from you

And I never will see

Your perfect body

And you never have spoken

An unclear word

And I'll never betray

Your blood promise.