προσευχές στον ακάλυπτο ΙΙ

 

Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο
Και θα `ναι πιο όμορφα κι από ένα όνειρο
Ίσως βρούμε ένα σπίτι για να μείνουμε
Ένα τόπο να ζήσουμε και να πεθάνουμε
Μιλώντας σε κάποιον που έχει πεθάνει
Σε χιονισμένα τοπία, σε δέντρα από μελάνι
Ή σε ανθρώπους που ψάχνουν μια κατεύθυνση
Προς το θεό, μια άλλη χώρα, μια άγνωστη διεύθυνση
Στην οθόνη ενός κομπιούτερ, στα όνειρα του σκύλου
Στο ουράνιο τόξο, στην καρδιά ενός φίλου

προσευχές στον ακάλυπτο

 

μέχρι να βρω τις λέξεις να γράψω ωδή στους ακάλυπτους και τις εργατικές κατοικίες που είναι οι δικές μου εκκλησίες θα λιώνω σόλες και θα χαϊδεύω τις αδέσποτες όμορφες και δε θα με νοιάζει που ο σκούφος μου φέρνει φαγούρα ούτε που η βροχή μουσκεύει το τσιγάρο μου ούτε που ανάμεσα στους περιθωριοποιημένους αισθάνομαι οικειότητα και ζεστασιά και πιο μαρία

να, άκου

he, like me, is haunted by his heart

[...]

I am who I am, as

you are who you are: you live in me

and I live in you, to and for you

I love the necessary clarity of our mutual puzzle

I am yours when I overflow the night

but I am not a land

or a journey

I am a woman, no more and no less

[...]

Blue crystal fire

Blue crystal fire

Burn brightly in me

Burn brightly in me

In me my love

💙