θα σου σβήσω όμως κάποια στιγμή όλα τα φώτα, κοιμήσου επιτέλους, ευτύχησε

 όπου έπρεπε να πάμε σε δύο διαφορετικά γκισέ, εκείνος στα «Εμβάσματα», εγώ στα «Γραμματόσημα», και ήδη εκείνος ο πρώτος χωρισμός ήτανε τόσο επώδυνος

*

ότι εδώ, σ' αυτή την περιοχή που είμαι εγώ, ο πόνος καταπραΰνεται, μεταξύ του 6 και του 9 της Ούνγκαργκάσε, ότι οι ατυχίες μειώνονται, ο καρκίνος και ο όγκος, το άσθμα και το έμφραγμα, οι πυρετοί, οι μολύνσεις κι οι κλονισμοί, ακόμα κι οι πονοκέφαλοι κι η ευαισθησία στην αλλαγή του καιρού έχουν εξασθενίσει, κι εγώ αναρωτιέμαι μήπως είναι καθήκον μου να ενημερώσω τους επιστήμονες γι' αυτό το απλό φάρμακο [...] εδώ και η νευρικότητα που σε κάνει να τρέμεις, η υπερένταση, που απλώνεται πάνω απ' αυτή την πόλη, και πιθανότατα παντού, καταλαγιάζει σχεδόν και η σχιζοθυμία, το σχιζοειδές αυτού του κόσμου, η παρανοϊκή, διαστελλόμενη σχισμή του, ανεπαίσθητα κλείνει

*

και πώς θα μπορούσε αυτή η λέξη, που ήδη σήμερα σημαίνει το μέλλον, να είναι άλλη από Ίβαν

*

κι επίσης μόνο μυστικά κοιτάζουμε ο ένας τον άλλον μες στα μάτια, γιατί με τα βλέμματά του ο Ίβαν πρέπει πρώτα να ξεπλύνει απ' τα μάτια μου τις εικόνες που 'χουνε καταγραφεί στον αμφιβληστροειδή χιτώνα μου πριν απ' τον ερχομό του

*

αλλά επειδή ο Ίβαν αρχίζει να με θεραπεύει, μπορεί να μην είναι πια εντελώς άσχημα πάνω στη γη

*

αυτό δεν πρόκειται να σταματήσει ποτέ, θα κρατήσει πολύ ακόμα, μια ολόκληρη ταινία, η οποία δεν έχει παιχτεί ποτέ αλλά στην οποία εγώ βλέπω τώρα το ένα θαύμα μετά το άλλο, επειδή έχει τον τίτλο ΔΙΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΒΙΕΝΝΗ ΜΕ ΤΟΝ ΙΒΑΝ, επειδή έχει τον τίτλο ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ, ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΜΕ ΤΟΝ ΙΒΑΝ και ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΣΤΗ ΒΙΕΝΝΗ, ΒΙΕΝΝΗ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ κι αυτές οι συναρπαστικές ακολουθίες εικόνων, που μου φέρνουν ίλιγγο, δεν σταματούν επίσης, όταν φρενάρει απότομα τ ' αυτοκίνητο, όταν απ' το ανοιχτό παράθυρο μπαίνουνε ζεστά κύματα αέρα με τη δυσωδία βενζίνης, ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ, ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ, ευτυχισμένη λέγεται, πρέπει να λέγεται ευτυχισμένη, γιατί ολόκληρη η Ρίνγκστράσε συνοδεύεται από μια μουσική, με πιάνουν τα γέλια, επειδή τ' αυτοκίνητο κλωτσάει όταν ξεκινάμε, επειδή δεν φοβάμαι καθόλου σήμερα και δεν θέλω να βγω απ' τ' αυτοκίνητο στο επόμενο φανάρι, επειδή θα 'θελα να συνεχίσω για ώρες ακόμα να πηγαίνω με τ' αυτοκίνητο, να σιγοτραγουδάω, να μ'ακούω βέβαια εγώ, αλλά όχι ο Ίβαν, επειδή η μουσική είναι πιο δυνατά

Aupres de ma blonde

Είμαι

Τι είσαι

Είμαι

Τι

Είμ' ευτυχισμένη

Qu'il fait bon

Λες κάτι;

Δεν είπα τίποτα

Fait bon, fait bon

Θα σ'το πω αργότερα

Τι θες αργότερα;

Ποτέ δεν θα σ' το πω

Qu'il fait bon

Τότε άντε πες το

Είναι πάρα πολύ δυνατά, δεν μπορώ πιο δυνατά

Τι θες να πεις;

Δεν μπορώ να το πω ακόμα πιο δυνατά

Qu'il fait bon dormir

Άντε λέγε, πρέπει να το πεις σήμερα

Qu'il fait bon, fait bon

Ότι αναστήθηκα

Επειδή έβγαλα τον χειμώνα

Επειδή είμαι λοιπόν τόσο ευτυχισμένη

Επειδή βλέπω ήδη το Δημοτικό πάρκο

Fait bon, fait bon

Επειδή ο Ίβαν ξαναγεννήθηκε

Επειδή ο Ίβαν κι εγώ

Qu'il fait bon dormir!

*

ο Ίβαν ρωτάει: Να σβήσω το φως;

Όχι, άφησε ένα αναμμένο, σε παρακαλώ, άφησε ένα φως!

Θα σου σβήσω όμως κάποια στιγμή όλα τα φώτα, κοιμήσου επιτέλους, ευτύχησε.