3.9.13

The Kursk.


κάθε φορά που ακούω αυτό το τραγούδι αισθάνομαι ότι παλεύω με κύματα.
βάζω όλη μου τη δύναμη για να βγάλω το κεφάλι μου στην επιφάνεια, για να πάρω μία μόνο ανάσα που θα είναι αρκετή ώστε να βυθιστώ ξανά.
γιατί το ξέρω πως έτσι θα γίνει.
αισθάνομαι την πυκνότητα και τον υδάτινο όγκο,
την πίεση στο δέρμα μου, τις αντιστάσεις μου.
παγώνω και φοβάμαι.
όμως κάθε επαφή με το φως, μοιάζει με μαστίγωμα και το μόνο που θέλω είναι να βυθιστώ ξανά για να σωθώ.
ευθραυστότητα.
η ζωή μου όλη κι ο θάνατός μου παγιδεύτηκαν σ' ένα τραγούδι.
αναδύομαι μόνο για να κραυγάσω την ματαιότητα.
το κορμί μου πονά, οι μύες μου παραιτούνται.
κουράζομαι.
καταβυθίζομαι.
μέθη και άπνοια.

να τον αναζητήσετε τον Matt Elliott, ίσως σας κάνει να ζήσετε μοναδικές στιγμές
-συνδυάζεται καταπληκτικά με αλκοόλ- και ίσως ταξιδέψετε νοερά σε εποχές και τόπους που δεν καταφέρατε να ονειρευτείτε καν. ποτέ.

*τα κύματα ήταν τόσο ελκυστικά, με μαγνήτιζαν, αξέχαστη εκείνη η μέρα στην παραλία.
**η ανάρτηση είναι ουσιαστικά αναδημοσίευση κάποιας παλιότερης, μόνο που άλλαξα το κλιπάκι, και προστέθηκε η εισαγωγή του κομματιού, που αγαπώ πολύ πολύ.
***με συγχωρείτε για την κακή ποιότητα, δεν έχω καταφέρει ν' αναβαθμιστώ ακόμη.

2 σχόλια:

anonymous είπε...

!!

Chimaera είπε...

αυτό το τραγούδι μ' έχει στοιχειώσει.