17.5.12

The sea floated up the river, into the sky.



Something she thought
Eternal
Something like childhood 
Is gone







Η σπουδαιότερη ένδειξη ότι έχω μεγαλώσει, είναι που η φύση, 
το χώμα, η ορμή του νερού, οι αιώνιοι βράχοι, οι κεραυνοί, 
τα βότσαλα, οι βροντές και οι ήχοι τους, η δύναμη μιας σταγόνας, 
η άπνοια, το δάσος, όλα όσα κρύβονται στο γρασίδι, τα σύννεφα, ο ήλιος, 
όλα εκείνα που δίνουν χρώμα στη θάλασσα, η ομίχλη, οι κορμοί των γυμνών δέντρων, 
τ' αρπακτικά, η νύχτα, τα κύματα που ακούς μέσ' από ένα κοχύλι, 
μου προκαλούν δέος. Και ξυπνούν φοβίες. 
Κι αισθάνομαι την ανάγκη να γίνω 
παιδί ξανά, μόνο για να τα επαναπροσδιορίσω, χωρίς ποτέ ποτέ 
να ξεχνώ πως στον φόβο κρύβεται απέραντη ομορφιά. 


"Αν τη θάλασσα την βάλεις σ' ένα ποτήρι, εξακολουθεί να είναι θάλασσα;". 



Δεν υπάρχουν σχόλια: